Unijny mechanizm ochrony ludności cz.III ochrona ludności



Sprawozdawca E. Gardini: We wszystkich poprawkach występuje zbieżność celu. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość korzystania z chęci pomocy innych oraz powinny pomagać sobie nawzajem w czasie klęsk żywiołowych. Propozycja ta daje również możliwość oszczędzania pieniędzy w przypadku wystąpienia klęsk żywiołowych. Jest to krok naprzód, aby uczynić życie obywateli Europy bardziej bezpiecznym.

R. Taylor: Pewne elementy, takie jak np. wielkość zasobów, wspólne działania szkoleniowe, powinny zostać dobrowolne, ale nie cały mechanizm, ponieważ podkopałoby to jego skuteczność i zasadność. Wymiana informacji i współpraca w dziedzinie ochrony ludności powinny być powszechne. Potrzebne jest zdecydowane podejście odnośnie obowiązkowych planów zarządzania ryzykiem.

E. Estrela: Biorąc pod uwagę, że liczba klęsk żywiołowych rośnie trzeba podnieść częstotliwość pomocy. Potrzebna jest polityka prewencji. Trzeba usprawnić działanie przeciwko klęskom. Ważne jest, aby aktualizować plany działania na wypadek klęsk żywiołowych. Potrzebna jest możliwość reagowania horyzontalnego. Trzeba zastanowić się jakie środki mogą być podjęte w przypadku walki z pożarami lasów.

A. Sousa: Liczba klęsk żywiołowych i ich powaga rośnie. Trzeba dobrej koordynacji na poziomie europejskim, aby być przygotowanym na ewentualne wystąpienie klęski żywiołowej. Kwestia prewencji powinna być szczególnie podkreślona. UE powinna mieć środki na rzecz działań prewencyjnych, trzeba tu kierować się zasadą solidarności. Powinien to być mechanizm pomocy humanitarnej i cywilnej. Tam gdzie trzeba skorzystać z pomocy wojska powinno być to możliwe. Powinno się to odbywać na zasadach odpowiedzialności władz cywilnych.

A. Rosbach: Trzeba wzmocnić zarządzanie ryzykiem. Powinno ono być koordynowane z Komisją jeżeli chodzi o budowę europejskich zdolności zarządzania kryzysem.

Ochrona ludności - wojsko

Ochrona ludności – wojsko

Trzeba trzymać się ram traktatowych, UE nie może w 100 % finansować wspólnych środków transportowych. Propozycja ta powinna być zrównoważona, rozsądna i zgodna z traktatami.